Przy wykonywaniu konstrukcji z lekkich elementów sporo problemów pojawia się nie w trakcie samego skręcania, lecz znacznie uprzednio, na etapie określania wymiarów i rozmieszczenia podpór. Konstrukcja może posiadać prawidłowo dobrane długości, a pomimo to wymagać zmiany przekroju zastosowanych części. Profile aluminiowe do tworzenia konstrukcji dobiera się w głównej mierze pod kątem przewidywanego obciążenia, długości przęseł a także sposobu zamocowania.

Istotne jest miejsce, w którym profil zostanie podparty. Element o tej samej długości może pracować całkiem inaczej, gdy jest zamocowany na obu końcach, a całkiem inaczej, gdy punkt podparcia znajduje się tylko w jednym miejscu. W praktyce znaczenie mają również dodatkowe części przykręcone do ramy, ponieważ ich masa nie zawsze jest rozłożona równomiernie. Z tego powodu przy projektowaniu warto uwzględnić rzeczywiste rozmieszczenie obciążeń, a nie tylko ich łączną wartość.

W sprzedaży spotyka się różnorakie typy profili aluminiowych, od prostych przekrojów użytych do głównych ram po bardziej rozbudowane elementy z komorami i rowkami montażowymi. Geometria przekroju wpływa na zachowanie profilu pod obciążeniem, ale ma także znaczenie podczas samego montażu. Profil z rowkiem może pozwolić na przekształcenie położenia punktu mocowania bez wykonywania nowych otworów, jednakże wymaga dopasowanych nakrętek oraz łączników. Przy wyborze konkretnego detalu trzeba zatem sprawdzić cały system połączeń. Częstym błędem jest skupienie się na wymiarze zewnętrznym i pominięcie szerokości rowka, głębokości kanału czy miejsca potrzebnego na główkę śruby. Problem wychodzi dopiero przy składaniu konstrukcji, kiedy dostęp do połączenia jest już ograniczony. Wtedy pozornie niewielka różnica wymiarowa może wymusić przekształcenie sposobu montażu.

Osobną kwestią jest przygotowanie profili przed ich połączeniem. Dokładne cięcie ma znaczenie zwłaszcza przy ramach, w których kilka boków musi zachować określone wymiary. O ile jeden z odcinków zostanie stworzony z niewielkim błędem, kolejne elementy mogą przestać pasować do założonego układu. Przy konstrukcjach prostokątnych pomocne jest sprawdzenie przekątnych przed ostatecznym dokręceniem połączeń. Daje możliwość to zauważyć przesunięcie narożników, zanim zostaną zamontowane kolejne części. Kolejność składania również nie jest obojętna. Niektóre łączniki można umieścić w profilu jedynie przed zamknięciem dostępu do jego końca. O ile zostanie to pominięte, późniejsze dodanie detalu może wymagać częściowego rozebrania konstrukcji. Takie ograniczenia są szczególnie istotne przy rozbudowanych ramach, w których poszczególne moduły mają być w późniejszym czasie wymieniane albo przesuwane.

W sytuacji dłuższego użytkowania znaczenie ma także sposobność utworzenia prac serwisowych. Konstrukcja, która wymaga okresowego dostępu do przewodów, uchwytów albo osłon, powinna być zaprojektowana z uwzględnieniem tych czynności. Profile aluminiowe mogą pełnić jednocześnie funkcję elementu konstrukcyjnego i miejsca prowadzenia dodatkowych przewodów, ale zależy to od ich przekroju a także sposobu zamknięcia kanałów. Warto też zwrócić uwagę na miejsca, w których aluminium styka się z innymi materiałami. Rodzaj użytych podkładek, śrub czy innych elementów łączących może posiadać znaczenie w określonych warunkach pracy. Jeśli konstrukcja znajduje się w miejscu narażonym na wilgoć albo częste zabrudzenia, dostęp do połączeń może wpływać na późniejsze czyszczenie i kontrolę stanu poszczególnych części. Dlatego wybór profilu nie kończy się na dopasowaniu jego wymiarów do rysunku. Trzeba jeszcze przewidzieć, jak będzie wyglądał montaż, wykorzystywanie, regulacja i ewentualna wymiana elementów.

Źródło informacji: profile aluminiowe.